Atriyal Fibrilasyon

Atriyal fibrilasyon; atriyumda anormal şekilde çıkan uyarılar nedeniyle; atriyumun hızlı düzensiz ve titreşim şeklinde kasılmasıdır. Atriyal fibrilasyon(AF) en sık gözüken ritm bozukluğudur. Toplumda görülme sıklığı %1-2’dir. AF; İnme riskini beş kat, kalp yetmezliği gelişme riskini üç kat arttırdığı için önemli bir sağlık sorunudur.

AF; en sık çarpıntı, yorgunluk, nefes darlığı, baş dönmesi ve terlemeye yol açar. Bazı hastalar ilk olarak yeni bir tromboembolik inme ile gelir.

İleri yaş, hipertansiyon, kapak hastalığı, kalp yetmezliği, koroner arter hastalığı, stres, ilaçlar, pulmoner emboli, kronik akciğer hastalığı, hipertiroidi, kafein, uyku bozukluğu ve enfeksiyonlar AF gelişmesine neden olan durumlardır.

Tanı EKG veya ritm holter cihazı ile konulur. EKG’de ritm düzensizdir ve p dalgası yoktur.

Tedavide üç amaç vardır; hız kontrolü, emboli riskinin azaltılması ve sinüs ritmine döndürülmesi. Ancak anjina tarzında göğüs ağrısı, akciğer ödemi ve vital bulgularda bozukluk varsa yapılacak tedavi acil senkronize doğru akım kardiyoversiyonudur(DCC).

1) Hız kontrolü:AV nodundan ileti geçişini yavaşlatan ilaçlar verilir. Hedef istirahette kalp hızını 60-80 arasında tutmaktır. Bu amaçla beta-blokerler, verapamil, diltiazem ve digoksin kullanılır. Digoksinin etkisi yavaş başlar ve sol ventrikül fonksiyonu azalmış hastalara veya diğer ilaçların verilemediği veya yetersiz kaldığı durumlarda kullanılmalıdır.

2) Emboli riskinin azaltılması: Bu amaçla INR değeri 2-3 arasında olacak şekilde kumadin veya dabigatran ve rivaroksaban gibi antikuagülan ilaçlar kullanılır. 65 yaşından küçük ve yapısal kalp hastalığı olmayanlara tedavi vermeye gerek yoktur. Ancak aşağıda sayılan özelliklerden, toplam iki puan ve üzerinde alanlara antikuagülan tedavi verilmelidir. Bunlardan; 75 yaşından büyük olma ile TİA ve inme öyküsü iki puan diğerleri bir puandır. Diğerleri: kalp yetmezliği (EF<%70), hipertansiyon, diyabet, damar hastalığı, 65-74 yaş arası olmak ve bayan cinsiyettir.

3)Sinüs ritmine döndürme; farmakolojik veya DCC yoluyla yapılabilir. Farmakolojik kardiyoversiyon için en sık prokainamid, flekainid, propafenon ve amiodaron kullanılır. Ancak DCC daha etkilidir.

AF süresi uzadıkça emboli riski artar. AF başlangıcından itibaren 48 saatten fazla zaman geçtiyse veya AF süresi bilinmiyor ise elektriksel kardiyoversiyon(DCC) öncesi transözefagial EKO yapılıp atriyumda trombüs olmadığı görülmelidir. Bu yapılamıyorsa hastaya üç hafta antikuagülan tedavi verilmeli sonrasında DCC yapılmalıdır. Eğer AF süresi 48 saatten kısa ise hemen DCC yapılabilir. DCC işelminin sedasyon altında yapılması önerilir.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here